Rejestr producentów PPWR wciąż nie ma zharmonizowanego formatu.Komisja Europejska udostępniła 6 sierpnia 2026 r. projekt rozporządzenia wykonawczego określającego format rejestracji w rejestrze producentów i sprawozdawczości do tego rejestru (art. 44 ust. 14 PPWR, Ref. Ares(2026)7688068). Akt miał zostać przyjęty do 12 lutego 2026 r. VeriGreen sp. z o.o. złożyła 9 sierpnia 2026 r. w konsultacjach publicznych osiem uwag wraz z propozycjami zmian (opinia nr F33544238, inicjatywa nr 15352).
- Obowiązek rejestracyjny startuje 12 sierpnia 2026 r., a format unijny zacznie obowiązywać znacznie później – do tego czasu rejestracja i raportowanie odbywają się w formatach krajowych, w Polsce w systemie BDO.
- Projekt odsyła do dokumentacji technicznej z Załącznika VII do PPWR, która nie musi zawierać mas poszczególnych materiałów.
- Łańcuch danych wytwórca → producent nie jest domknięty ustawowo: art. 16 PPWR daje roszczenie informacyjne producentowi, nie wytwórcy.
- Brak progu istotności dla komponentów rozdzielnych oznacza, że literalnie każda etykieta, zszywka i taśma wymaga odrębnego wykazania.
- Postulat kluczowy: uwzględnienie uwag nr 1–3 przed przyjęciem aktu, ponieważ dotyczą podstawy prawnej i spójności systemowej mechanizmu sprawozdawczego.
| Element | Stan na 9 sierpnia 2026 r. |
| Podstawa prawna | art. 44 ust. 14 rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR) |
| Przedmiot aktu | format rejestracji w rejestrze producentów i sprawozdawczości do rejestru, Załączniki I–II |
| Termin ustawowy przyjęcia | 12 lutego 2026 r. |
| Data udostępnienia projektu | 6 sierpnia 2026 r., Ref. Ares(2026)7688068 |
| Stanowisko VeriGreen | 9 sierpnia 2026 r., opinia nr F33544238, inicjatywa nr 15352 |
| Liczba uwag | 8 (nr 1–3 systemowe, nr 4–8 operacyjne i redakcyjne) |
| Start stosowania PPWR | 12 sierpnia 2026 r. |
| Kategorie materiałowe w Załączniku II | 23 |
| Próg sprawozdawczości uproszczonej | 10 ton opakowań rocznie (część B Załącznika II) |
Dlaczego ten projekt jest ważny dla firm
Od 12 sierpnia 2026 r. obowiązek rejestracji z art. 44 PPWR zaczyna funkcjonować. Zharmonizowany format jego wykonania zacznie obowiązywać istotnie później: rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po publikacji, a państwa członkowskie dysponują następnie okresem na dostosowanie rejestrów krajowych.
Powstaje okres, w którym obowiązek istnieje, lecz format jego wykonania nie jest jeszcze zharmonizowany. Dla przedsiębiorstw raportujących równolegle w systemach kilku państw członkowskich to pytanie praktyczne: w jakim formacie legalnie wykonać obowiązek w najbliższych miesiącach i jakich danych zażądać od dostawców, aby nie przebudowywać systemów dwukrotnie.
VeriGreen oparła uwagi na analizie tekstu projektu oraz Załączników I–II, a także na praktyce wdrożeniowej u klientów raportujących jednocześnie w kilku państwach członkowskich, w szczególności wprowadzających opakowania drewniane i palety.
Uwaga nr 1: odesłanie do Załącznika VII, który wymaganych danych może nie zawierać
Przepis: art. 2 ust. 4 projektu, motyw 9.
Przepis nakazuje oprzeć informacje raportowane w częściach A i B Załącznika II na dokumentacji technicznej sporządzonej zgodnie z Załącznikiem VII do PPWR albo na „równoważnym pełnym opisie jednostki opakowaniowej”. Załącznik VII wymaga jednak wskazania materiałów komponentów wyłącznie „w stosownych przypadkach” i nie ustanawia obowiązku podania mas w rozbiciu na materiały. Projekt odsyła zatem do dokumentu źródłowego, który wymaganych danych może nie zawierać. Dodatkowo motyw 9 posługuje się sformułowaniem fakultatywnym („can be used”), podczas gdy art. 2 ust. 4 formułuje obowiązek („shall be based on”).
Wniosek VeriGreen: uzupełnienie Załącznika VII odrębnym aktem delegowanym o obowiązek podania masy każdego materiału i komponentu rozdzielnego albo rezygnacja z odesłania do Załącznika VII jako podstawy wyłącznej i zdefiniowanie samodzielnego, zamkniętego katalogu danych w akcie wykonawczym. Ponadto doprecyzowanie w treści artykułu, a nie wyłącznie w motywie, jakie wymogi minimalne spełnia „równoważny pełny opis jednostki opakowaniowej”, w tym dopuszczalność oświadczeń dostawców i danych z systemów ERP.
Uwaga nr 2: niedomknięty łańcuch danych między wytwórcą a producentem
Przepis: art. 2 ust. 4 projektu w związku z art. 16, art. 39 i art. 44 PPWR.
PPWR rozdziela rolę wytwórcy, na którym spoczywa obowiązek sporządzenia dokumentacji technicznej, od roli producenta, który rejestruje się i raportuje. W praktyce gospodarczej role te obsadzane są przez różne przedsiębiorstwa, a art. 16 PPWR ustanawia obowiązek informacyjny dostawców wobec producenta, nie wobec wytwórcy. W rezultacie wytwórca nie dysponuje ustawowym roszczeniem o dane materiałowe i komponentowe, a producent nie ma roszczenia o dostęp do dokumentacji technicznej sporządzonej przez inny podmiot. Ciężar domknięcia łańcucha danych spada na swobodę kontraktową, co nie zapewnia jednolitego stosowania prawa Unii i stawia w gorszej pozycji małe i średnie przedsiębiorstwa o słabszej pozycji negocjacyjnej.
Wniosek VeriGreen: ustanowienie symetrycznego roszczenia informacyjnego w relacjach dostawca → wytwórca oraz wytwórca → producent w zakresie ściśle niezbędnym do wykonania obowiązków z art. 44 PPWR; opublikowanie wzorcowej klauzuli umownej UE regulującej przepływ danych w łańcuchu dostawca – wytwórca – producent; wprowadzenie zasady działania w dobrej wierze, zgodnie z którą producent raportujący na podstawie danych otrzymanych od wytwórcy lub dostawcy i zachowujący należytą staranność nie ponosi odpowiedzialności za ich nieprawidłowość.
Uwaga nr 3: zmiana modelu danych bez progu istotności
Przepis: art. 2 ust. 3 projektu, motyw 8.
Przepis wymaga raportowania według materiału przeważającego oraz dodatkowo mas wszystkich materiałów wchodzących w skład opakowania, a komponenty rozdzielne mają być wykazywane odrębnie. To odejście od modelu „jedna jednostka = jeden materiał przeważający = jedna masa”. W ocenie VeriGreen jest to nowy obowiązek w zakresie treści danych, a nie korekta formularza, co wykracza poza upoważnienie z art. 44 ust. 14 PPWR. Brak progu istotności oznacza, że literalnie każdy element rozdzielny – etykieta, zszywka, taśma, element klejący – wymaga odrębnego wykazania. Dla opakowań drewnianych i palet z metalowymi łącznikami obciążenie jest nieproporcjonalne do wartości informacyjnej danych.
Wniosek VeriGreen: próg de minimis, w ramach którego komponent o masie poniżej 1 % masy jednostki opakowaniowej lub poniżej 1 grama (wartość wyższa) może zostać zaliczony do materiału przeważającego; jednolita definicja „komponentu rozdzielnego” spójna z definicją stosowaną do oceny zdolności do recyklingu; określenie referencyjnych warunków wilgotności dla materiałów higroskopijnych (drewno, papier, tektura); okres przejściowy dla podmiotów przechodzących z modelu jednomateriałowego.
Uwagi nr 4–7: terminy, kategorie, progi, marki
| Obszar | Stan w projekcie | Wniosek VeriGreen |
| Termin stosowania i okres przejściowy (art. 3 projektu) | Obowiązek rejestracyjny od 12 sierpnia 2026 r., data publikacji aktu nieokreślona, państwa mają dodatkowy czas na dostosowanie rejestrów | Potwierdzenie w motywach, że do dnia stosowania formatu unijnego wykonanie obowiązku w formacie krajowym jest zgodne z art. 44 PPWR; brak sankcji za rozbieżności formalne; udostępnienie schematu wymiany danych (XSD lub JSON) i środowiska testowego nie później niż 12 miesięcy przed pierwszym okresem sprawozdawczym |
| Kategorie materiałowe (Załącznik II część A i B, motyw 6) | 23 kategorie unijne kolidują z węższymi kategoryzacjami krajowymi (np. siedem materiałów w prawie niemieckim), a motyw 6 dopuszcza rozszerzenia krajowe | Tabela mapowania kategorii unijnych na krajowe dla największych rynków; rozszerzenia krajowe wyłącznie w polach opcjonalnych; uprzednia notyfikacja Komisji; zasada jednokrotnego przekazania danych („only once”) i obowiązkowe interfejsy programistyczne rejestrów |
| Sprawozdawczość uproszczona poniżej 10 ton (Załącznik II część B) | Struktura części B zbliżona do części A i bardziej szczegółowa niż minimum z Załącznika IX część B pkt 2 do PPWR | Dostosowanie części B ściśle do minimum z PPWR i zwolnienie producentów objętych progiem 10 ton z wykazywania komponentów rozdzielnych |
| Nazwy marek (Załącznik I część A, pole „Brand name(s)”) | Dana obowiązkowa, upubliczniana na podstawie art. 44 ust. 13 PPWR; wyłączenie oparte na zamiarze wprowadzenia marki w danym roku | Limit liczby pozycji lub wykaz marek w formie pliku; doprecyzowanie momentu oceny kryterium i trybu aktualizacji w trakcie roku; wyjaśnienie relacji do ochrony informacji handlowych, w szczególności przy markach własnych sieci handlowych |
Uwaga nr 8: uwagi techniczne do Załączników I i II
- Pole „Web address (if available)” w części A oznaczono jako obowiązkowe („M”) mimo zastrzeżenia warunkowego w nazwie pola; właściwe byłoby oznaczenie „F” albo „O”. Analogiczna niespójność dotyczy pól telefonicznych oznaczonych „M” z dopiskiem „if available”.
- Pole „System for management of packaging waste (if applicable)”, powracające w częściach B i C oraz w Załączniku II, nie zostało zdefiniowane; brak kryteriów wyodrębnienia „oddzielnego systemu” podważy porównywalność danych między państwami członkowskimi.
- Deklaracja prawdziwości danych w części B realizowana jest wyłącznie przez zaznaczenie pola wyboru, bez obowiązku przechowywania dokumentacji źródłowej; postulowane jest powiązanie jej z okresem retencji odpowiadającym dokumentacji technicznej z Załącznika VII do PPWR.
- Kategoria 19.0 („tworzywa biodegradowalne – PLA, PHB”) nie odsyła do normy definiującej biodegradowalność, co uniemożliwi jednolitą klasyfikację.
- Kategoria 20.0 („drewno, korek”) w częściach D–F nie rozróżnia drewna litego, materiałów drewnopochodnych i drewna klejonego, mimo odmiennych ścieżek recyklingu; postulowany jest podział analogiczny do zastosowanego dla tworzyw sztucznych.
Lista kontrolna dla przedsiębiorcy
- Zinwentaryzować portfel opakowań i przypisać każdej pozycji materiał przeważający oraz listę komponentów rozdzielnych.
- Uzupełnić umowy z dostawcami o klauzule informacyjne obejmujące masy poszczególnych materiałów i komponentów, a nie tylko masę jednostki.
- Ustalić rolę firmy w rozumieniu PPWR (wytwórca, producent, importer, dystrybutor) odrębnie dla każdego rynku i każdej grupy opakowań.
- Przebudować model danych w systemie ERP z jednomateriałowego na wielomateriałowy, z polami na masy komponentów.
- Prowadzić rejestrację i sprawozdawczość według formatu krajowego (w Polsce BDO) do czasu rozpoczęcia stosowania formatu unijnego.
- Dla materiałów higroskopijnych ustalić wewnętrzną, udokumentowaną metodę pomiaru masy, aby dane były powtarzalne w audycie.
Czym jest akt wykonawczy do art. 44 ust. 14 PPWR?
To rozporządzenie wykonawcze Komisji Europejskiej określające jednolity format rejestracji w krajowym rejestrze producentów oraz format sprawozdawczości do tego rejestru, wraz z zakresem i szczegółowością danych. Miał zostać przyjęty do 12 lutego 2026 r., a projekt służb Komisji udostępniono 6 sierpnia 2026 r. (Ref. Ares(2026)7688068).
W jakim formacie rejestrować się i raportować po 12 sierpnia 2026 r.?
Do czasu rozpoczęcia stosowania formatu unijnego rejestracja i sprawozdawczość odbywają się według formatów krajowych, w Polsce w systemie BDO. VeriGreen wnosi, aby Komisja potwierdziła w motywach aktu, że wykonanie obowiązku w formacie krajowym uznaje się w tym okresie za zgodne z art. 44 PPWR.
Czy trzeba raportować masę każdego komponentu opakowania?
Zgodnie z art. 2 ust. 3 projektu tak: obok materiału przeważającego należy podać masy wszystkich materiałów, a komponenty rozdzielne wykazać odrębnie, bez progu istotności. VeriGreen postuluje próg de minimis na poziomie 1 % masy jednostki opakowaniowej lub 1 grama, w zależności od tego, która wartość jest wyższa.
Kto ma obowiązek rejestracji: wytwórca czy producent?
Obowiązek rejestracji i sprawozdawczości spoczywa na producencie w rozumieniu art. 44 PPWR, natomiast dokumentację techniczną sporządza wytwórca na podstawie art. 39. W praktyce są to różne przedsiębiorstwa, a art. 16 PPWR ustanawia obowiązek informacyjny dostawców wobec producenta, nie wobec wytwórcy.
Czy dokumentacja techniczna z Załącznika VII do PPWR wystarcza do raportowania?
Nie zawsze. Załącznik VII wymaga wskazania materiałów komponentów wyłącznie „w stosownych przypadkach” i nie nakłada obowiązku podania mas w rozbiciu na materiały, a projekt aktu odsyła do niego jako podstawy danych sprawozdawczych.
Jakie ułatwienia ma producent poniżej 10 ton opakowań rocznie?
Raportuje według części B Załącznika II, która jednak w projekcie jest bardziej szczegółowa niż minimum z Załącznika IX część B pkt 2 do PPWR. VeriGreen wnosi o ograniczenie części B do tego minimum i zwolnienie z wykazywania komponentów rozdzielnych.
Czy nazwy marek będą publicznie widoczne w rejestrze?
Zgodnie z projektem nazwy marek są daną obowiązkową i podlegają upublicznieniu w wykazie zarejestrowanych producentów na podstawie art. 44 ust. 13 PPWR.
Co powinna zrobić firma opakowaniowa już teraz?
Uzupełnić umowy z dostawcami o klauzule informacyjne, zinwentaryzować komponenty rozdzielne, przygotować model danych do raportowania materiałowego w ERP oraz prowadzić rejestrację według formatu krajowego do czasu wejścia w życie formatu unijnego.
Mateusz Sroka jest Prezesem Zarządu VeriGreen sp. z o.o., spółki doradczej zajmującej się zgodnością opakowań z rozporządzeniem (UE) 2025/40 (PPWR), rozszerzoną odpowiedzialnością producenta oraz regulacjami EUDR i REACH. VeriGreen złożyła 9 sierpnia 2026 r. stanowisko w konsultacjach publicznych Komisji Europejskiej (opinia nr F33544238, inicjatywa nr 15352) i pozostaje do dyspozycji Komisji w zakresie dalszych wyjaśnień oraz udziału w konsultacjach technicznych dotyczących schematu wymiany danych.
Komentarze są zablokowane