Otrzymałem pismo w sprawie EUDR od klienta – co to oznacza dla mojej firmy? Kompleksowy przewodnik po nowym rozporządzeniu UE

Wstęp: „Dostałem list w sprawie EUDR” – Pierwsze kroki i kluczowe informacje

Otrzymanie oficjalnego pisma od kluczowego partnera biznesowego, takiego jak sieć handlowa lub kluczowy odbiorca, w sprawie nowego unijnego rozporządzenia może budzić niepokój. Należy jednak podkreślić, że nie jest to powód do paniki, lecz strategiczny sygnał do podjęcia konkretnych i przemyślanych działań. Tego typu komunikacja jest standardową procedurą, w ramach której duże podmioty rynkowe, działając z należytą starannością, informują swoich dostawców o nadchodzących, fundamentalnych zmianach prawnych, które wpłyną na funkcjonowanie całego łańcucha dostaw. Pismo to jest w istocie zaproszeniem do wspólnego przygotowania się na nowe realia rynkowe.  

Czym jest EUDR?

EUDR, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115, to przełomowy akt prawny mający na celu ograniczenie wkładu Unii Europejskiej w globalne wylesianie i degradację lasów. Głównym celem rozporządzenia jest zapewnienie, że produkty wprowadzane na rynek unijny, udostępniane na nim lub z niego wywożone, nie przyczyniają się do niszczenia światowych zasobów leśnych. Kluczowym mechanizmem jest ustanowienie daty granicznej – 31 grudnia 2020 roku. Oznacza to, że towary i produkty objęte regulacją nie mogą pochodzić z gruntów, które po tej dacie zostały poddane wylesianiu.  

Kogo i czego dotyczy rozporządzenie?

Zakres EUDR jest precyzyjnie zdefiniowany i obejmuje zarówno surowce, jak i szeroką gamę produktów z nich wytworzonych. Zrozumienie tego zakresu jest pierwszym krokiem do oceny, w jakim stopniu nowe przepisy dotyczą Państwa działalności.

Siedem kluczowych towarów: Rozporządzenie koncentruje się na siedmiu grupach towarów, których produkcja jest historycznie powiązana z największym ryzykiem wylesiania :  

• Bydło
• Kakao
• Kawa
• Olej palmowy
• Kauczuk
• Soja
• Drewno

Produkty pochodne: Obowiązki nie kończą się na surowcach. Załącznik I do rozporządzenia zawiera szczegółową listę produktów pochodnych, sklasyfikowanych według kodów Nomenklatury Scalonej (CN), które również podlegają regulacji. Lista ta jest niezwykle szeroka i obejmuje m.in. mięso, skórę, czekoladę, meble, papier, tekturę, opony czy glicerynę. Oznacza to, że rozporządzenie dotyka wielu sektorów gospodarki, od spożywczego, przez meblarski i papierniczy, aż po chemiczny i motoryzacyjny.  

Zasięg podmiotowy: EUDR ma szeroki zasięg i obejmuje wszystkie firmy, niezależnie od ich wielkości, które w ramach działalności handlowej wprowadzają objęte nim produkty na rynek UE (tzw. operatorzy), handlują nimi na rynku wewnętrznym (tzw. handlowcy) lub je eksportują. Obowiązki te dotyczą zarówno importu, eksportu, jak i transakcji wewnątrzunijnych.  

Kluczowe terminy

Harmonogram wdrożenia EUDR jest rozłożony w czasie, co daje przedsiębiorcom możliwość adaptacji, jednak kluczowe daty zbliżają się nieubłaganie:

• 30 grudnia 2025 r.: Od tego dnia przepisy zaczną być w pełni stosowane wobec dużych i średnich przedsiębiorstw.  
• 30 czerwca 2026 r.: Mikro i małe przedsiębiorstwa otrzymały dodatkowe sześć miesięcy na przygotowanie.  

Mimo iż terminy te wydają się odległe, złożoność wymagań sprawia, że przygotowania należy rozpocząć niezwłocznie.

Analiza listu od sieci lub klienta: Zrozumienie wymagań klienta

Pismo jakie wielu z Was otrzymało lub otrzyma stanowi praktyczny przykład tego, jak wymagania EUDR będą kaskadowane w dół łańcucha dostaw. Jego dokładna analiza pozwala zrozumieć, jakich konkretnie informacji i działań będą od Państwa oczekiwać kluczowi klienci.  

Podział obowiązków: Dostawcy z UE vs. spoza UE

Klient w swoim liście jasno różnicuje wymagania w zależności od lokalizacji dostawcy, co jest bezpośrednim odzwierciedleniem struktury samego rozporządzenia.  

• Przypadek 1: Dostawca z siedzibą w Unii Europejskiej. W tym modelu Klient będzie wymagać od swoich europejskich partnerów podania numerów referencyjnych ich własnych Oświadczeń o Należytej Staranności (Due Diligence Statement – DDS), które zostały złożone dla dostarczanych produktów. Oznacza to, że jako dostawca z UE, to na Państwu spoczywa pierwotny obowiązek przeprowadzenia pełnej procedury należytej staranności i zarejestrowania jej w unijnym systemie.  
• Przypadek 2: Dostawca z siedzibą poza Unią Europejską. W tej sytuacji Klient, jako importer wprowadzający towar na rynek UE, staje się „operatorem” w rozumieniu EUDR i to na nim ciąży obowiązek złożenia DDS. Aby móc to zrobić, Klient będzie musiało zebrać od swoich dostawców spoza UE kompletny pakiet szczegółowych danych. Państwa rola polega więc na transparentnym i rzetelnym dostarczeniu wszystkich niezbędnych informacji.  

Lista wymaganych informacji – co musisz zacząć zbierać JUŻ DZIŚ?

Niezależnie od tego, czy będą Państwo składać własne oświadczenie, czy dostarczać dane klientowi, zakres wymaganych informacji jest tożsamy i niezwykle szczegółowy. List od Klienta precyzyjnie go określa, a jego punkty należy traktować jako listę kontrolną do natychmiastowego wdrożenia w procesach zbierania danych :  

• Dane identyfikacyjne produktu: Kod celny, dokładny opis handlowy oraz, w przypadku produktów z drewna, nazwy zwyczajowe i pełne nazwy naukowe użytych gatunków.
• Ilość: Wyrażona w masie netto (w kilogramach).
• Pochodzenie i czas: Kraj i konkretny obszar produkcji oraz dokładna data lub okres, w którym surowiec został wyprodukowany lub zebrany.
• Współrzędne geolokalizacyjne: To najbardziej rewolucyjny i wymagający element. Należy zebrać współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) wszystkich działek gruntu, z których pochodziły surowce. Wymagana precyzja to co najmniej sześć miejsc po przecinku, co pozwala na identyfikację działki z dużą dokładnością.  
• Weryfikowalne dowody: Należy przygotować dokumentację potwierdzającą, że produkt jest „wolny od wylesiania” (tj. pochodzi z gruntów niewylesionych po 31 grudnia 2020 r.) oraz że został wyprodukowany zgodnie z obowiązującym prawem kraju produkcji (np. w zakresie praw do gruntów, ochrony środowiska, praw pracowniczych).

Klient w swoim piśmie słusznie zachęca, aby już teraz rozpocząć gromadzenie tych danych, zwłaszcza współrzędnych geolokalizacyjnych.  

Kaskadowa odpowiedzialność

Rozporządzenie EUDR wprowadza zasadę odpowiedzialności kaskadowej, co zostało wyraźnie podkreślone w komunikacji od Klienta: „Takie samo podejście dotyczy Państwa dostawców (Tier 1, Tier 2,…) i to na Państwu spoczywa odpowiedzialność za poinformowanie ich o tym Rozporządzeniu i zapewnienie, że oni również go przestrzegają”. Oznacza to, że muszą Państwo nie tylko dostosować własne procesy, ale również stać się ogniwem przekazującym i egzekwującym te wymagania w głąb swojego łańcucha dostaw. Bierność na tym polu może skutkować brakiem możliwości zebrania kompletnych danych, a w konsekwencji – utratą kontraktów.  

Główne obowiązki polskich firm w ramach EUDR

Sercem rozporządzenia EUDR jest system należytej staranności (Due Diligence), który każda firma objęta przepisami musi wdrożyć. Składa się on z trzech fundamentalnych filarów, które tworzą spójny proces zapewniania zgodności.  

System Należytej Staranności (Due Diligence): Trzy filary zgodności

Krok 1: Gromadzenie informacji (Information Collection) Pierwszy filar polega na zebraniu kompleksowych, weryfikowalnych informacji, danych i dokumentów niezbędnych do wykazania zgodności. Zakres tych danych jest szeroki i obejmuje wszystko, co zostało wymienione w liście, z kluczowym naciskiem na :  

• Identyfikowalność produktu: Dokładny opis, ilość, dane dostawców i odbiorców.
• Pochodzenie geograficzne: Kraj produkcji oraz, co najważniejsze, współrzędne geolokalizacyjne wszystkich działek, z których pozyskano surowiec. To właśnie ten wymóg stanowi największe wyzwanie operacyjne dla wielu firm, wymagając często wdrożenia nowych systemów śledzenia.
• Dowody zgodności: Dokumentacja potwierdzająca, że produkt jest wolny od wylesiania i legalny w świetle prawa kraju produkcji.

Krok 2: Ocena ryzyka (Risk Assessment) Na podstawie zebranych informacji firma musi przeprowadzić ocenę ryzyka, aby ustalić, czy istnieje ryzyko, że dany produkt jest niezgodny z wymogami EUDR. Artykuł 10 rozporządzenia precyzuje kryteria, które należy wziąć pod uwagę :  

• Klasyfikacja ryzyka kraju: Poziom ryzyka (niski, standardowy, wysoki) przypisany przez Komisję Europejską danemu krajowi lub jego części.
• Czynniki geograficzne i społeczne: Obecność lasów, występowanie rdzennej ludności i istnienie roszczeń dotyczących praw do ziemi.
• Prewalencja wylesiania: Czy w danym regionie wylesianie jest zjawiskiem powszechnym.
• Złożoność łańcucha dostaw: Długie i skomplikowane łańcuchy z wieloma pośrednikami zwiększają ryzyko utraty identyfikowalności.
• Czynniki instytucjonalne: Poziom korupcji, wiarygodność dokumentacji, siła egzekwowania prawa w kraju pochodzenia.
• Informacje od stron trzecich: Uzasadnione obawy zgłoszone przez organizacje pozarządowe lub inne podmioty.

Produkt może zostać wprowadzony na rynek tylko wtedy, gdy ocena wykaże „brak ryzyka lub ryzyko znikome”.  

Krok 3: Ograniczanie ryzyka (Risk Mitigation) Jeżeli ocena wykaże, że ryzyko jest wyższe niż znikome, firma jest zobowiązana do podjęcia odpowiednich środków w celu jego zminimalizowania. Mogą to być :  

• Żądanie dodatkowych informacji, danych lub dokumentów od dostawców.
• Przeprowadzenie niezależnych badań lub audytów u dostawców.
• Wspieranie dostawców (zwłaszcza małych gospodarstw) we wdrażaniu praktyk zgodnych z EUDR.
• W ostateczności, zmiana dostawcy na takiego, który jest w stanie zagwarantować zgodność.

Wszystkie te kroki muszą być udokumentowane, a dokumentacja przechowywana przez co najmniej pięć lat.  

Oświadczenie o Należytej Staranności (DDS)

Zwieńczeniem procesu należytej staranności jest złożenie Oświadczenia o Należytej Staranności (DDS) za pośrednictwem centralnego systemu informacyjnego UE o nazwie TRACES (TRAde Control and Expert System). DDS jest formalną deklaracją firmy, że przeprowadziła ona due diligence i stwierdziła brak lub znikome ryzyko niezgodności. Każde oświadczenie otrzyma unikalny numer referencyjny, który będzie musiał być przekazywany kolejnym ogniwom w łańcuchu dostaw.  

Rola w łańcuchu dostaw: Operator vs. Handlowiec

Obowiązki w ramach EUDR różnią się w zależności od roli, jaką firma pełni w łańcuchu dostaw.  

• Operator: To każda osoba fizyczna lub prawna, która w ramach działalności handlowej jako pierwsza wprowadza odnośne produkty na rynek UE (np. importer lub producent z siedzibą w UE, który pozyskuje surowce) lub je eksportuje. Operator ponosi pełną odpowiedzialność za przeprowadzenie systemu należytej staranności i złożenie DDS.  
• Handlowiec: To każda osoba w łańcuchu dostaw inna niż operator, która udostępnia na rynku produkty już wcześniej wprowadzone. Obowiązki handlowca zależą od jego wielkości:
  • Duży handlowiec (niebędący MŚP): Ma takie same obowiązki jak operator – musi przeprowadzić due diligence i złożyć własne DDS (może przy tym powołać się na DDS złożone wcześniej w łańcuchu).
  • Handlowiec będący MŚP: Ma uproszczone obowiązki. Nie musi przeprowadzać własnego due diligence, ale jest zobowiązany do gromadzenia i przechowywania informacji o swoich dostawcach i klientach oraz numerów referencyjnych DDS dotyczących sprzedawanych produktów.  

EUDR w Polsce: Krajowe wdrożenie i organy nadzorcze

Rozporządzenie EUDR, jak każdy akt prawny UE o tym charakterze, wymaga wdrożenia na poziomie krajowym. Polska, podobnie jak inne państwa członkowskie, musi dostosować swoje prawo, aby zapewnić skuteczne egzekwowanie nowych przepisów.

Projekt ustawy UC101

Proces legislacyjny w Polsce już się rozpoczął. 16 czerwca 2025 roku do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów wpisano projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem rozwiązań dotyczących zwalczania wylesiania i degradacji lasów, oznaczony numerem UC101. Celem tej ustawy jest implementacja EUDR do polskiego porządku prawnego, a w szczególności :  

• Określenie właściwych organów krajowych i ich uprawnień.
• Uregulowanie procedur przeprowadzania kontroli.
• Określenie sposobu składania oświadczeń DDS i przekazywania informacji.
• Ustanowienie procedur dotyczących środków naprawczych i sankcji.

Zgodnie z zapowiedziami rządu, projekt ustawy ma zostać przyjęty przez Radę Ministrów w IV kwartale 2025 roku.  

Kto będzie kontrolował? Podział kompetencji

Jednym z kluczowych elementów projektu UC101 jest wyznaczenie organów odpowiedzialnych za nadzór nad przestrzeganiem EUDR. Ze względu na różnorodność objętych regulacją towarów, zaproponowano podział kompetencji pomiędzy cztery wyspecjalizowane inspekcje :  

• Inspekcja Ochrony Środowiska (IOŚ): Będzie odpowiedzialna za kontrolę drewna i produktów pochodzących z drewna.
• Inspekcja Handlowa (IH): Zajmie się kauczukiem i produktami z niego wytworzonymi.
• Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS): Będzie nadzorować towary rolno-spożywcze: kakao, kawę, olej palmowy i soję oraz produkty pochodne.
• Inspekcja Weterynaryjna (IW): Będzie kontrolować bydło i produkty pochodne, takie jak mięso i skóry.

Taki podział ma na celu wykorzystanie istniejącej wiedzy i doświadczenia poszczególnych inspekcji w nadzorze nad konkretnymi sektorami rynku.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska jako koordynator

Główną instytucją koordynującą prace nad wdrożeniem EUDR w Polsce jest Ministerstwo Klimatu i Środowiska. To ono odpowiada za przygotowanie projektu ustawy i prowadzi międzyresortowe konsultacje, dążąc do terminowego zakończenia procesu legislacyjnego.  

Wyzwania i reakcje polskiego biznesu

Wprowadzenie EUDR jest jednym z największych wyzwań regulacyjnych dla polskich firm w ostatnich latach. Szacuje się, że nowe przepisy mogą objąć nawet ponad 100 tysięcy polskich przedsiębiorstw. Reakcje poszczególnych branż są zróżnicowane, ale dominują obawy związane z kosztami i biurokracją.  

Główne obawy przedsiębiorców

Analiza stanowisk ekspertów i przedstawicieli biznesu pozwala zidentyfikować kilka kluczowych obszarów budzących największy niepokój:

• Biurokracja i koszty: Wdrożenie systemów należytej staranności, mapowanie łańcuchów dostaw, audyty i raportowanie generują ogromne obciążenia administracyjne i finansowe. Jest to szczególnie dotkliwe dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), które często nie dysponują odpowiednimi zasobami kadrowymi i finansowymi.  
• Problemy z pozyskiwaniem danych: Największym wyzwaniem operacyjnym jest zebranie precyzyjnych danych, zwłaszcza geolokalizacyjnych, od wszystkich dostawców, aż do poziomu działki rolnej czy leśnej. Wielu dostawców, szczególnie spoza UE, może nie posiadać takich informacji lub nie być skłonnych do ich udostępniania. Weryfikacja wiarygodności tych danych to kolejne utrudnienie.  
• Złożoność łańcuchów dostaw: Globalne, wielopoziomowe łańcuchy dostaw są trudne do zmapowania. Identyfikacja wszystkich pośredników i dotarcie do pierwotnego źródła surowca jest procesem czasochłonnym i skomplikowanym.  
• Brak gotowości: Zarówno firmy, jak i administracja publiczna, mogą nie być w pełni przygotowane na terminowe wdrożenie tak złożonych przepisów. Eksperci z firm doradczych wyrażają obawy, że nawet połowa zobowiązanych firm może nie zdążyć z przygotowaniami, co grozi paraliżem handlu.  

Stanowiska organizacji branżowych

Polskie stowarzyszenia branżowe aktywnie uczestniczą w debacie na temat EUDR, wyrażając obawy swoich członków i postulując zmiany.

• Przemysł drzewny i meblarski (PIGPD, OIGPM): Ta branża, kluczowa dla polskiego eksportu, zajmuje jedno z najbardziej krytycznych stanowisk. Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego (PIGPD) i Ogólnopolska Izba Gospodarcza Producentów Mebli (OIGPM) argumentują, że EUDR w obecnym kształcie nakłada nieproporcjonalne obciążenia, które nie znajdują uzasadnienia w realnym ryzyku wylesiania na terenie UE. Podkreślają, że europejskie lasy, w tym polskie, są zarządzane w sposób zrównoważony i ich powierzchnia rośnie, a ponad 70% jest objęte certyfikacją FSC lub PEFC. W związku z tym postulują m.in. wyłączenie surowca pochodzącego z UE z obowiązków EUDR, utworzenie nowej kategorii ryzyka „niezagrożone wylesieniem” dla krajów takich jak Polska, odroczenie wejścia w życie przepisów o co najmniej rok, a nawet rozważenie całkowitego uchylenia rozporządzenia.  
• Przemysł sojowy (Stowarzyszenie Polska Soja): Organizacja ta zwraca uwagę na chaos informacyjny i brak krajowych wytycznych. Apeluje o stworzenie publicznej listy działek objętych wylesieniem w Polsce (jeśli takie istnieją), co uprościłoby proces weryfikacji. Domaga się również szybkiego powołania kompetentnego organu kontrolnego oraz stopniowego wdrażania przepisów, aby dać rolnikom i przetwórcom czas na adaptację.  
• Branża cukiernicza (Polbisco): Stowarzyszenie Polskich Producentów Wyrobów Czekoladowych i Cukierniczych, świadome, że jego członkowie importują kluczowe surowce objęte EUDR (kakao, olej palmowy), podjęło aktywne działania edukacyjne. Organizacja szkoleń dla firm członkowskich świadczy o proaktywnym podejściu i dążeniu do przygotowania branży na nowe wymagania.  

Potencjalne skutki dla rynku

Niewdrożenie odpowiednich działań lub problemy z implementacją EUDR mogą prowadzić do poważnych konsekwencji rynkowych. Eksperci wskazują na ryzyko wzrostu cen produktów końcowych, wynikające z dodatkowych kosztów zgodności. Może również dojść do rekonfiguracji łańcuchów dostaw – firmy mogą być zmuszone do zmiany wieloletnich dostawców na takich, którzy są w stanie sprostać nowym wymogom. Istnieje także realne zagrożenie, że mniejsze podmioty, zwłaszcza MŚP i drobni rolnicy spoza UE, zostaną wykluczeni z rynku unijnego z powodu niemożności sprostania biurokratycznym i technologicznym barierom.  

Jak się przygotować? Praktyczny plan działania dla Twojej firmy

Mając świadomość nadchodzących zmian i potencjalnych wyzwań, kluczowe jest podjęcie proaktywnych kroków przygotowawczych. Poniższy plan działania może posłużyć jako mapa drogowa dla Państwa firmy.

Krok 1: Audyt wewnętrzny

Pierwszym krokiem jest dokładna analiza własnej działalności w kontekście EUDR.

• Identyfikacja produktów: Stwórz listę wszystkich swoich produktów i surowców. Następnie, korzystając z Załącznika I do rozporządzenia, zweryfikuj, które z nich podlegają nowym przepisom na podstawie ich kodów CN.  
• Określenie roli i statusu: Zdefiniuj, jaką rolę pełni Twoja firma w odniesieniu do każdego zidentyfikowanego produktu – czy jesteś „operatorem” (np. importujesz surowiec lub produkujesz w UE i jako pierwszy wprowadzasz na rynek) czy „handlowcem” (kupujesz i sprzedajesz produkt już obecny na rynku UE). Równocześnie określ status swojej firmy – czy jesteś mikro, małym, średnim czy dużym przedsiębiorstwem. Od tego zależeć będzie zakres Twoich obowiązków i termin ich wdrożenia.

Krok 2: Mapowanie łańcucha dostaw

To najbardziej czasochłonny, ale i najważniejszy etap przygotowań.

• Identyfikacja dostawców: Stwórz szczegółową mapę swojego łańcucha dostaw, identyfikując nie tylko bezpośrednich dostawców (Tier 1), ale w miarę możliwości również ich dostawców (Tier 2, Tier 3, itd.), aż do pierwotnego źródła surowca.  
• Komunikacja z dostawcami: Rozpocznij dialog ze swoimi partnerami. Poinformuj ich o nadchodzących wymaganiach EUDR i o tym, jakich informacji będziesz od nich potrzebować. Pismo, które otrzymali Państwo od Klienta, może posłużyć jako doskonały wzór takiej komunikacji. Jasno określ swoje oczekiwania, zwłaszcza w zakresie dostarczania precyzyjnych współrzędnych geolokalizacyjnych.  

Krok 3: Wdrożenie systemu należytej staranności

Formalizacja procesów wewnętrznych jest kluczowa dla zapewnienia spójności i możliwości udowodnienia zgodności.

• Opracowanie procedur: Stwórz i udokumentuj wewnętrzne procedury dotyczące trzech filarów due diligence: gromadzenia informacji, oceny ryzyka i jego ograniczania. Określ, kto w firmie jest odpowiedzialny za poszczególne etapy.
• Wykorzystanie certyfikatów: Istniejące certyfikaty, takie jak FSC (Forest Stewardship Council) czy PEFC (Programme for the Endorsement of Forest Certification), mogą być cennym narzędziem w procesie oceny ryzyka. Potwierdzają one, że surowiec pochodzi z lasów zarządzanych w sposób zrównoważony. Należy jednak pamiętać, że posiadanie certyfikatu nie zwalnia z obowiązku przeprowadzenia własnego systemu należytej staranności, a jedynie może być jego elementem wspierającym.  

Krok 4: Edukacja i zasoby

Wiedza jest podstawą skutecznego działania.

• Szkolenie zespołu: Zapewnij odpowiednie szkolenie pracownikom działów zakupów, logistyki, jakości i zgodności (compliance). Muszą oni rozumieć nowe przepisy i swoje obowiązki.
• Korzystanie ze szkoleń zewnętrznych: Na polskim rynku pojawiło się wiele firm oferujących specjalistyczne szkolenia i webinary na temat EUDR. Warto rozważyć udział w takich wydarzeniach, aby zdobyć praktyczną wiedzę od ekspertów. Firmy takie jak JGT, Food-Law.pl, ALTO, PCDK czy Kancelaria Maruszkin aktywnie działają w tym obszarze.  

Krok 5: Poszukiwanie wsparcia

Nie muszą Państwo przechodzić przez ten proces samotnie.

• Firmy doradcze: Duże firmy konsultingowe (tzw. Wielka Czwórka: PwC, KPMG, Deloitte, EY) oraz wyspecjalizowane kancelarie prawne i doradcze (np. Crido, Audytel) oferują kompleksowe wsparcie w zakresie wdrażania EUDR, od analizy łańcucha dostaw po przygotowanie procedur i audyty.  
• Narzędzia i organizacje: Zapoznaj się z darmowymi narzędziami udostępnianymi przez Komisję Europejską, takimi jak platforma TRACES czy EU Forest Observatory, która pomaga w identyfikacji obszarów wylesionych. Organizacje takie jak FSC i PEFC również oferują wsparcie i narzędzia ułatwiające zgodność.  

Podsumowanie: EUDR to nie tylko obowiązek, ale i szansa

Rozporządzenie EUDR wprowadza rewolucję w globalnych łańcuchach dostaw i stawia przed polskimi przedsiębiorcami poważne wyzwania. Ignorowanie tych zmian nie jest opcją, biorąc pod uwagę dotkliwość potencjalnych sankcji i presję ze strony kluczowych klientów.

Ryzyka niepodjęcia działań

Konsekwencje braku zgodności z EUDR są wielowymiarowe i mogą poważnie zagrozić stabilności firmy :  

• Kary finansowe: Grzywny mogą sięgać nawet 4% całkowitego rocznego obrotu firmy w całej Unii Europejskiej.
• Sankcje operacyjne: Organy nadzorcze mogą zarządzić konfiskatę niezgodnych towarów oraz dochodów z ich sprzedaży.
• Utrata rynku: Możliwy jest czasowy lub stały zakaz wprowadzania produktów na rynek UE.
• Wykluczenie z przetargów: Firmy łamiące przepisy mogą zostać czasowo wykluczone z udziału w zamówieniach publicznych i dostępu do finansowania publicznego.

Korzyści z wdrożenia

Chociaż wdrożenie EUDR wiąże się z kosztami i wysiłkiem, należy postrzegać je również jako inwestycję w przyszłość firmy. Proaktywne podejście do nowych regulacji może przynieść wymierne korzyści :  

• Wzrost odporności łańcucha dostaw: Dogłębna analiza i mapowanie łańcucha dostaw pozwala na identyfikację słabych punktów i budowanie bardziej stabilnych i odpornych na zakłócenia relacji z dostawcami.
• Wzmocnienie zaufania i reputacji: Transparentność i udokumentowane zaangażowanie w zrównoważony rozwój budują zaufanie klientów, partnerów biznesowych i konsumentów, co przekłada się na silniejszą pozycję marki.
• Przewaga konkurencyjna: Firmy, które jako pierwsze dostosują się do nowych wymogów, zyskają przewagę na rynku, stając się preferowanym dostawcą dla dużych odbiorców, dla których zgodność z EUDR będzie kluczowym kryterium wyboru partnera.

Czasu na przygotowania jest coraz mniej. Pismo od Klienta to wyraźny sygnał, że rynek nie będzie czekał. Rozpoczęcie prac nad wdrożeniem EUDR już dziś jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości biznesu, utrzymania kluczowych relacji handlowych i przekształcenia regulacyjnego wyzwania w strategiczną szansę na rozwój.

nnn

→ Czytaj pełny przewodnik EUDR – kompletne informacje o rozporządzeniu o wylesianiu dla firm.

n